Utrechts Nieusblad  |  Jun 1991

demamDoor Mensje Melchior

Amersfoort Binnenkort heeft de choreograaf Gerard Mosterd Amersfoort als thuishaven. Bij Scholen in de Kunst zal hij de twee culturen waarmee hij opgroeide artistiek vermengen. Hij wil zijn dansen in Amersfoort het volgende theaterseisoen op het podium brengen. Amersfoorters kunnen morgen en vrijdag al zijn dans Demam dans bewonderen tijdens de laatste repetities.

Danser en choreograaf Gerard Mosterd (midden) met de dansers Lonneke van Leth Ming Poon (I) tijdens de repetitie voorstelling Demam (koorts), een mengeling van Aziatische en westerse bewengingen. [Foto Mark Prins]

Behoedzaam beweegt de danser zijn armen op en neer. Als twee beschermende vleugels slaat hij ze om een fragiel meisje heen. Wanneer zijn handen over haar borst glijden, schokt haar bovenlichaam.

Hij herhaalt de sierlijke, liefkozende beweging. Dan springt het meisje plotseling bij hem vandaan. Ze haalt fel uit met haar arm. Haar schouder, hoofd en nek schudden onbeheerst mee.

Gespannen kijkt Gerard Mosterd toe bij de laatste repetities van zijn dans. De uitvoering Demam, koorts, is met zijn Aziatische en westerse bewegingen en bijzondere muziek een veelbelovend voorproefje van zijn komst naar Amersfoort. Tijdens een hevige koortsaanval in Indonesië zag Mosterd de eerste flarden van de dans voor zich. Een halfjaar geleden vertrok hij naar het land van zijn moeder. Na een jarenlange internationale carrière als danser bij topgezelschappen als het London Festival Ballet, werkt hij sinds 1996 zelf als choreograaf. Tijdens zijn reis wilde hij een aantal beroemde Indonesische choreografen ontmoeten.

Maar zijn reis eindigde abrupt toen hij een voedselvergiftiging opliep. Hij werd opgenomen in een Indonesisch ziekenhuis. Hij deelde zijn kamertje met een Javaanse patiënt, wiens hele familie in dezelfde kamer overnachtte. Om twaalf uur’s nachts bereidden zij onder luid gelach en geschreeuw uitgebreide maaltijden. Het lawaai, de hitte en de koortsaanval smolten samen tot een hallucinatie.

“Badend in het zweet zag ik dansende figuren voor me,” vertelt Mosterd. “Ik hoorde de klanken van een gamelanspel, een Indonesisch instrument. De trillingen van het spel veranderden in mijn geest tot grillige vormen en bewegingen. Beelden die tijdens mijn reis een onuitwisbare indruk op mij maakten. keerden terug. Ik zag bijvoorbeeld een oud vrouwtje gehurkt haar hand langzaam uitsteken. Hopend op een stuiver. Ik onderging deze beelden en voerde tegelijkertijd een gevecht tegen de koorts.”

Gamelan

Nadat hij de koorts overwonnen had, keerde Mosterd geinspireerd terug naar Nederland. Hij bedacht de dans en componeerde samen met gamelanspeler Philemon Mukarno een mengeling van Aziatische en westerse muziek.

De stijlen smolten samen tot een mengeling die Mosterd al zijn hele leven met zich meedraagt. “Mijn vader was een blonde, blauwogige Amersfoorter en mijn moeder een warme Indonesische. Ik kende de Indonesische mystiek en dans. Tegelijkertijd kreeg ik veel van mijn vader, die ook gek was op muziek, mee.” Dat Demam door twee dansers uit wordt gevoerd, is geen toeval. “De twee dansers zijn metafoor voor het gespleten gevoel dat ik tijdens de koortsaanval had. Toen ik in het ziekenhuis lag, werd ik geconfronteerd met mijn herkomst. Vroeger koesterde ik mij altijd in de warmte en hartelijkheid van de Indonesische cultuur. Nu lag ik daar op die kamer en wilde, heel Nederlands, rust hebben.”

De repetities van Demam kunnen morgen en vrijdag worden bijgewoond in het gebouw van Scholen in de Kunst aan de Coninckstraat 58 in Amersfoort. Aanvang morgen om 18.30 uur en vrijdag om 12.00 uur. De voorsteliing is verderte zien tijdens de Pasar Malambesar op 24, 25 en 29 juni op het Malieveld in Den Haag. Aanvang 19.30 uur.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *