Leeuwarder Courant  |  10 April 2009

Plaats: Posthuis Theater, Heerenveen. Voorstelling: Ibu Bhumi (Moeder Aarde). Gezelschap: Kanor Pos, Physical Theatre. Concept en regie: Gerard Mosterd. Choreografie: Benny Krisnawardi en Gerard Mosterd. Belangstelling: 85 mensen.

HEERENVEEN – Als een bloem, een slang, een muis die uit de slapende aarde kruipt – zo danst de losgezongen hand van Benny Krisnawardi op een onbeweeglijke rug. Het is een van de eerste scènes uit ‘Ibu Bhumi’, ofwel Moeder Aarde, de tweede voorstelling van bewegingstheater Kanor Pos. De groep is het geesteskind van Gerard Mosterd, die in Nederland de Indonesische dansstijl pentjak silat introduceerde en theatraal probeert te maken. Pentjak silat komt voort uit de gestileerde krijgsdans, maar anders dan andere martiale bewegingskunsten is deze vorm sterk geïnspireerd op dieren uit de jungle. Dieren die vechten, spelen, slapen en paren – kortom die dicht bij Moeder Aarde staan. Bij de drie Indonesische dansers die deze voorstelling dragen herken je inderdaad de soepele, energieke bewegingspatronen van tijgers, slangen, apen, honden, enzovoort.

Vaak ontstaan de bewegingen dicht bij de grond, vanuit de hurken, maar alles in het lijf draait en beweegt met een strak gespannen energie, die dan ineens wordt afgekapt in harde, hoekige gebaren. Het uitbeelden van dieren is zeker niet het doel. Het is eerder een inspiratiebron die je bij flarden herkent. Op andere momenten lijkt het bewegingsidioom meer ontleend aan de moderne dans. Dat is ook niet zo gek want bedenker en co-regisseur Mosterd heeft meer dan vijftien jaar danservaring bij de internationale top voordat hij zich steeds meer ging verdiepen in de Aziatische dans en de daarmee verbonden denkwereld. Hij maakt choreografieën en geeft workshops in Indonesië, Nederland en elders. Die educatieve kant komt in ‘Ibu Bhumi’ naar voren door de deelname van drie beginnende danseressen die in enkele scènes het beeld ondersteunen en die duidelijk betrokken zijn bij het thema ‘one world’. Hun technische beheersing steekt echter nogal schriel af tegen het adembenemende perfectionisme van de andere drie, zodat je je kunt afvragen, of hun bijdrage – hoe sympathiek en geëngageerd ook – wel zo zinnig is.

HANS BRANS

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *